Vladimir Bartol etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Vladimir Bartol etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Ağustos 2014 Salı

Bugün Bugün Olalı

Bugün enteresan biçimde üzerimde oluşan bir yorgunluk hali var. Bir kaç sunucu problemi çıktığından ve gereksiz detaylara sinirlendiğim için olabilir. Emin değilim. Bu sebeple henüz standart Unix yazılarımı yazmaya geçemedim. Tek korkum bundan sıkılmış olmam. Bende şu "hayatımın farklı" olmasından sonraki okuduğum kitapları yazayım. Hem listem olmuş olur, hemde okudukça güncellerim. Daha sonrada uzun uzun yine o kitapları yazarım.


  • Alamut (Vladimir Bartol)
  • Simyacı (Paulo Coelho)
  • Martı Jonathan Livingston (Richard Bach)
  • Doğunun Limanları (Amin Maalouf)
  • Kendini Arayan Adam (Halit Ertuğrul)
  • Küçük Şeyler (Üstün Dökmen)
Normal şartlar altında, bu tarz kitaplar okuyamayan biri için, 2 haftada bu kadar kitap okumak benim için büyük başarı. Yani en azından ben öyle olduğunu düşünüyorum. 
Alamut kitabından zaten etkilendiğim için oturup yazdım. Simyacı niye bu kadar satmış hala anlam veremedim. Kötü bir kitap demiyorum fakat bence "overrated". Alamut ise "underrated". Martı Jonathan Livingston'ı neden okudum bilmiyorum aslında.

25 Ağustos 2014 Pazartesi

Alamut : Fedailerin Kalesi (Vladimir Bartol)

Edebi bir tanımlama, edebi şekilde değerlendirme, mükemmel tasvirler gibi cümleler kuramam fakat kitaptan anladıklarımı yazabilecek seviyedeyim. Doğru düzgün, roman/hikaye gibi edebi metinler okumayan birinin kitap yorumlamasını yazmak istiyorum. 

--Ağır spoiler içerir--

Alamut'un hikayesi benim için farklı bir anlam içeriyor. Lise 1 tarih öğretmenim (Zafer Pala), öyle güzel tarih anlatırdı ki, muhtemelen lise hayatımda tarih derslerine girmeye devam etse, şu an farklı koşullarda, çok farklı yerlerde/zamanlarda olabilirdim. Tam 16 sene önce Hasan Sabbah'ın hikayesini basit bir şekilde anlatmasına nazaran hala aklımdadır. Keza konumuz olmasa da anlattığı mitolojik hikayelerde öyle. 
Aslında nedendir bilinmez, seneler önce Ömer Hayyam'a merak sarmış, rubailer kitabını satın almış, Amin Maalouf'un Semerkant kitabını okumuş, yetinmemiş ilk web sitesini, kıçı kırık html kod bilgisi ile Hayyam Rubaileri içeriği yayınlamıştım. Semerkant'tan aklımda kalan pek bir şey yok açıkçası. Nizam-ı Mülk, Hayyam ve Sabbah'ın iyi arkadaş oldukları aklımda sadece. Fakat Semerkant'ın baş rolünü Hayyam oynarken Alamut'ta ise baş rol Hasan Sabbah'a geçmekte. 
Romanların büyük bir kısmında sanırım, ilk 50 sayfa geyiği var. İlk 50 sayfayı atlatırsan, bir karaktere bürünüp romanın akıcı bir biçimde biteceğini belirtirler. Nitekim bu tarz metinler okumayan biri olarak Alamut kitabında bunu tam olarak yaşadım.
Kitap günümüz deyimi ile tam bir kezban karakter Halime'nin kaleye getirilmesi ile başlıyor. Sonradan İbni Tahir yetişip, romanı kurtarıyor.